We spreken veel over groeien. Over de wens om onszelf verder te ontwikkelen, onze mogelijkheden te verruimen, meer te ontdekken over wie we werkelijk zijn en een leven op te bouwen dat steeds beter aansluit bij de persoon die we aan het worden zijn.
En wanneer we ons die groei voorstellen, voelt dat meestal bijzonder mooi aan, vind je ook niet?
Meer vrijheid, meer zelfvertrouwen, nieuwe kansen en het gevoel dat ons leven steeds meer betekenis krijgt.
Maar er is iets wat we daarbij vaak over het hoofd zien. Want hoewel we allemaal graag willen groeien, vergeten we soms hoe dat proces in werkelijkheid aanvoelt.
Groeien voelt namelijk lang niet altijd comfortabel.
Denk maar eens terug aan de laatste keer dat je iets deed wat buiten je vertrouwde wereld lag. Een moeilijk gesprek dat je al een tijdje voor je uitschoof, een kans die je eindelijk durfde te grijpen, een grens die je voor het eerst duidelijk aangaf of een nieuwe richting die je insloeg terwijl je eigenlijk nog helemaal niet zeker was of je er wel klaar voor was.
Zelfs wanneer je diep vanbinnen wist dat je een belangrijke stap zette, was er wellicht ook een deel van jou dat het liefst terug wilde keren naar de veiligheid van wat je al kende.
En dat is eigenlijk heel begrijpelijk.
Want dat ongemakkelijke gevoel ontstaat vaak wanneer we aan de grenzen komen van wat voor ons vertrouwd is. We verlaten stilaan onze comfortzone en weten nog niet precies wat ons daarbuiten te wachten staat.
Maar net daar begint ook iets nieuws. Want aan de rand van onze vertrouwde wereld liggen vaak mogelijkheden die we voordien nog niet konden zien.
Natuurlijk betekent dit niet dat we onszelf door iedere ongemakkelijke situatie moeten worstelen. Soms vertelt dat gevoel ons juist dat er een belangrijke grens wordt overschreden, dat iets niet goed voor ons is of dat we beter een andere keuze maken.
Maar hoe vaak verwarren we de onzekerheid die bij persoonlijke groei hoort met het gevoel dat er iets verkeerd loopt?
Hoe vaak beginnen we aan onszelf te twijfelen zodra we op onbekend terrein komen?
En wat als we, in plaats van dat ongemakkelijke gevoel zo snel mogelijk te willen laten verdwijnen, eens wat nieuwsgieriger zouden worden naar wat het ons probeert te vertellen?
De astrologie van deze periode sluit daar bijzonder mooi bij aan.
Venus loopt momenteel retrograde en vanaf 24 oktober begint ook Mercurius aan zijn retrograde beweging. Vanuit astrologisch perspectief nodigen deze planeten ons uit om wat gas terug te nemen, verder te kijken dan onze eerste reacties en opnieuw stil te staan bij de verhalen die we onszelf door de jaren heen zijn gaan vertellen.
Over onze relaties, onze keuzes, onze verlangens en vooral over wat we denken dat er voor ons mogelijk is.
Een retrograde periode kunnen we eigenlijk een beetje vergelijken met een diepe inademing.
Want we zijn zo gewend geraakt om voortdurend vooruit te willen gaan, oplossingen te zoeken, beslissingen te nemen en liefst zo snel mogelijk duidelijkheid te krijgen over alles wat er in ons leven gebeurt.
Maar op een diepe inademing volgt vanzelf ook een uitademing. Een moment waarop we even mogen vertragen, loslaten en opnieuw wat ruimte maken voor onszelf.
En dat is precies wat deze periode ons symbolisch wil meegeven.
Je hoeft niet onmiddellijk een antwoord te hebben op alles wat je voelt. Je hoeft vandaag geen grote beslissingen te nemen en je hoeft jezelf ook niet onder druk te zetten om zo snel mogelijk te weten waar je aan toe bent.
Want tijdens een retrograde periode krijgen we vaak de gelegenheid om bepaalde zaken vanuit een ander perspectief te bekijken. Soms beginnen we plots te begrijpen waarom iets ons zo diep raakt, waarom we telkens opnieuw in dezelfde situaties terechtkomen of waarom bepaalde gevoelens uit het verleden weer naar boven komen.
Dat inzicht kan er al zijn, terwijl de volledige duidelijkheid over hoe je verder wilt nog wat op zich laat wachten. En dat is helemaal oké. Sommige dingen hebben nu eenmaal tijd nodig om op hun plaats te vallen.
Dus wanneer je de komende dagen merkt dat je onzeker wordt, dat oude gevoelens opnieuw naar boven komen of dat je geneigd bent terug te grijpen naar een vertrouwd patroon, stel jezelf dan eens de vraag waar dat gevoel eigenlijk vandaan komt.
Wat maakt deze situatie voor jou zo ongemakkelijk? Wordt er ergens een belangrijke grens geraakt? Of sta je op een punt in je leven waar je eigenlijk nog nooit eerder hebt gestaan?
En wat zou er gebeuren als je dat gevoel eens even de ruimte geeft, zonder onmiddellijk naar een oplossing te zoeken?
Want groeien brengt nu eenmaal momenten met zich mee waarop we ons onzeker voelen, waarop oude zekerheden beginnen te verschuiven en we nog niet precies weten wat ervoor in de plaats zal komen.
Onthoud vooral dit: wanneer iets ongemakkelijk aanvoelt, betekent dat niet automatisch dat je op de verkeerde weg zit.
Soms betekent het gewoon dat je ergens bent aangekomen waar je nog nooit eerder bent geweest.
En wie weet welke mooie nieuwe mogelijkheden daar op jou liggen te wachten. 💛
Liefs
Gail
